Ła Piasa de i Siori a Trevizo II (1/2)

ŁA CHESTION DE’L “STIŁE NASIONAŁE” – Inte’l ano 1866 A ghe ze stà l’anesion de ła Venetia a’l Renjo de Itałia e cusì anca ła sità de Trevizo ła se ga catà rento un novo contesto połìtego e culturale. E l’architeto Camillo Boito, de fameja veneta e fradeło de’l łeterado Arrigo, el deventa un tra i màsemi protagonisti a łeveło nasionale sora el dibatito architetònego de cheła època, in vero fogalizà torno łe temàteghe sia de’l restàuro che de ła prozetasion de’l novo. Da na parte Boito el sostien l’idéa de’l restàuro fiłołòzego – rispetozo de łe parte da conservar e co łe zonte nove che łe ga senpre da èsar distinguìbiłi par desenjo e materiałi da’l vecio – e da cheł’altra el teoriza l’idèa de el “stiłe nasionałe” par i edifisi novi, che el podese esprìmar l’identità architetònega de l’Itałia unìa. Cusì Boito, siben che che ła storia architetònega d’Itałia ła gapie prodoto inte sècołi na varietà asè granda de łenguaji e de stiłi, in modo arbitrario e parsonałe el sernise el stiłe romànego łonbardo cofà łenguajo standardizà ùnego e adatàbiłe par tuti i contesti e łe situasion.