Ła dea e i culti veneti antighi (4/4): OTOSENTO ANI DE ŁÀGOŁE

OTOSENTO ANI DE ŁÀGOŁE, PRIMA E DOPO ŁA ROMANITÀ – El Santuario de Łàgołe el ze stà frecuentà co fervor seguramente da’l cuarto sècoło a.C. fin a’l cuarto sècoło d.C., ma anca in èpoghe sucesive ndove che łe done łe ndava so łe acue par riti propisiadori de gravidansa.

Tuti i ojeti catài łà i ga l’iscrision de l’oferta che ła vien da òmeni, e i ojeti stesi i ghe partien a’l mondo mascołin, cofà łanse e spade in miniadura (o a dimension naturałe, sensa fiło de łama, spacàe in do tochi) e bronzeti de guerieri.

Inte’l Santuario de Łàgołe, deso a Calaltho de Cador, ła divinità pì probabilmente venarada ła zera Trimusiate, divinità co tre teste, che no savemo se ła zera femenina o mascołina. Anca ’sta divinità Trimusiate, come Reitia, ła vien definìa “Sainate”, che ła guarise.

L’oferta pì tìpega ła zera i sìnpułi, na sorte de menestri che i venjeva doparài par ofrir e prełevar l’acua, che i venjéa fati in tochi co serimonia de rotura rituałe: ła copeta destacà da’l manègo e sora insidesta na dèdega a ła divinità.

~

Da’l Łunaro Veneto 2019, Majo in 4 artìgołi:

Dizitałizasion de’l testo de Majo 2019 de’l Łunaro Veneto 2019.
Reprodusion autorizà da Academia de ła Bona Creansa